MTB Bike Brothers

Het is nu weer al heel lang geleden dat er op deze site nog eens een verslag kwam over onze aanwezigheid op de toertochten.

Ik vond het echt tijd om dit nog eens te doen en zeker nu dat we eens met bijna een volledige club aanwezig waren wat misschien niet dikwijls gaat gebeuren. 

Ik wil de lezers dan ook onze leden hier nog eens voorstellen en ga er ook hunne bijnaam bijzetten (als ze die hebben anders geef ze maar eens door he):

Staand van links naar rechts: Robbin (ik noem hem soms Robinho), Robert (soms Roberto), Kris ( krikke dacht ik ergens gelezen te hebben oftewel de smalle) , Valentin (junior72) en Andy ( ? )

Zittend van links naar rechts : Serge ( ? ), Manuel Moons ( moensie ) , Robby ( ? ) en Kurt ( ? )

Afwezig : Manuel Joris ( ? )

Voila dat zijn nu de mannen met wie ik ( junior72 ) regelmatig in de bossen ga fietsen.

Nu een klein woordje over de tocht van zondag.

We hadden om 9h afgesproken aan de inschrijving  en iedereen was van thuis uit vertrokken met de fiets wat mij dan ook verbaasde dat De Smalle ook zou doen.

Het is ook de eerste keer in zoverre ik me kan herinneren dat we met zo een grote groep ooit samen vertrokken en dan nog wel allemaal in dezelfde teneu.

Het was dan ook soms mooi om te zien als we dan op één lint reden . Dat ben ik niet gewend.

Ook veel plezanter natuurlijk en op die manier kijken ook andere mountainbikers naar ons om zo een groep te zien.

Het eerste deel voor de bevoorrading zijn we dan ook heel lang samen gebleven maar het tempo lag toch aan de hoge kant en Serge moest dat na een lange tijd bekopen.

Aan de bevoorrading was de achterstand toch niet zo veel want we hadden de fietsen nog maar net aan de kant gezet of hij was al daar.

Na de bevoorrading was het wel wat anders . De moeilijke passages moesten nog komen en daar werden de verschillen al vlug gemaakt.

Serge , Robert, Kurt, Robby en Moensie waren er al direkt vandoor bij het begin en Kris , Andy , Robby en ik waren natuurlijk op ons gemakske nog aan het tetteren.

De Pits dook voor ons op en net voor de top haalden we Serge in die nog even van mij gebruikt maakte om zich nog eens af te duwen op de klim.

Aan de klimmetjes van de Sterrenwacht moest ik Kris en Andy laten gaan en enkel Robbin bleef nog in mijn wiel.

Af en toe in één van die klimmetjes zagen Robbin en ik Robby rijden maar in de afdaling was die dan weer weg.

Op de laatste klim zaten we Robby echt op de hielen maar daar voelde ik dat het vandaag niet zou gaan zoals ik wilde en moest ik Robbin laten passeren om hem dan ook stilletjes van mij weg zien te rijden.

Op de Kluis zag ik Robbin Robby passeren en dat vond ik een straffe zet omdat Robbin zolang out wegens ziekte en nu toch al heel goed aan het rijden is.

Van de rest kan ik niet veel zeggen omdat ik die niet meer gezien heb tot aan de finish.

Voor mij was dit echt een off-day , een dag om vlug te vergeten en hopelijk komen er zo niet teveel van die dagen.

Ik was toch content dat ik de tocht had uitgereden en de rit naar huis veel beter mee.

Het weer was weer goed voor deze tijd van het jaar en dat maakt een tocht toch altijd plezanter dan dat het regent.

Ik zal de gegevens hier nog bijzetten : 69,91km -- 3h22m55s -- 20,67km/h -- 323 hoogtemeters.

Voila , dit was dan nog eens een verslagje van onze rit zondag en hopelijk volgen er zo nog veel maar dan met de volledige groep.                                 

Aanwezigen : Serge , Michael , Robert , Kris , Andy en junior72

Nu dat we vandaag ( 27/02/2011 ) toch niet kunnen gaan fietsen wegens het slechte weer heb ik weer een beetje tijd om nog eens een verslagje te maken.

Dit keer gaat het over onze belevenissen in Kiewit.

Normaal gezien ging ik van thuis uit vertrekken met de fiets en dan de grote toer doen en zo weer naar huis fietsen maar het barkoude weer besliste daar anders over.

's Zaterdags was ik al met Matthias gaan fietsen en toen deed het zonnetje nog deugd maar nu was er geen tikkeltje zon te zien . Grijs en guur was het.

Dus dan me maar met de auto laten afzetten aan de Spar in Zonhoven en het laatste stukje met de fiets .

Ik was als eerste van de club aan de inschrijvingen en er was weer veel volk.

De rest had moeite om parkeerplaats te vinden en rond 9h20 waren ze toch eindelijk daar.

Nadat iedereen zich had ingeschreven, vertrokken we op pad om ons te amuseren op heide in Zonhoven.

In het begin was het één lange rechte lijn alvorens we de eerste helling in Zonhoven voor de wielen kregen.

In die lange rechte lijn moest je toch behoorlijk uitkijken want de ijsplekken lagen er verradelijk bij.

Alles bleef mooi samen en bij de eerste splitsing draaide Serge richting de 30km en de rest ging voor de 40km.

Op een technisch stukje namen Kris en ik een ander spoor dan Andy , Robert en Michael maar doordat ik als eerste door die strook ging had een goed zicht en kon ik een aantal meters nemen.

Ik had dan in het volgend stukje dat vals plat omhoog ging dan ook doorgetrokken en op de grote baan draaide ik met een andere groep bikers mee links af om zo richting Hengelhoef te rijden.

We reden de brug op en ik dacht nog een stukje doortrekken en dan heb ik een mooi gat want ik voelde me eens voor ne keer echt goed.

Na de brug keek ik om en niets meer te zien en zo kon ik het tempo wat laten zakken en het gat proberen zo groot mogelijk te houden.

Ik draaide rechtsaf richting Hengelhoef omdat iedereen dat deed maar vond het zo raar dat ik geen pijltje gezien had , misschien had ik er wel overgekeken maar niets was minder waar.

Verdoemme ik had gemist en daar ging mijne voorsprong en dus terugdraaien.

Ik dacht dat we mss net na de brug rechtsaf moesten maar noppes.

We moesten bij het opkomen van de grote baan linksaf en ik had dat niet gezien met het gevolg dat ik 2km extra had gedaan en nu kon vergeten om terug aan te sluiten.

De rest van de club had nog zitten te roepen maar als je een voorsprong hebt , hoor je dat niet.

Dan maar op een rustig tempo door en hopen dat ze aan de bevoorrading op mij zouden wachten want het was nog steeds heel koud.

Opeens nog voor de bevoorrading stond iedereen aan de kant en het was Serge die een gebroken ketting had en binnendoor was gewandeld en zo de rest was tegengekomen.

Als ik bij hun stopte was de ketting al gemaakt en konden we na een kleine rustpauze ( voor mij toch want de anderen hebben langer pauze gehad ) de tocht verderzetten.

Aan de bevoorrading hebben we niet te lang stilgestaan en iedereen ging nu voor de langste afstand.

Serge was al vertrokken en Michael en ik zaten al vlug in zijn spoor en de rest bengelde op een vijtigtal meter achter ons.

Michael ging Serge voorbij en ik dacht dat hij op kop ging rijden maar toen de rest aansloot bij ons was Michael gaan vliegen en ik had dat niet gezien.

Dus moesten we de achtervolging op hem inzetten en Serge moest nu al vlug passen.

Het duurde toch ne hele tijd voor we Michael konden inhalen en ik dacht dat nu de snelheid wat ging minderen maar met Andy en Kris op kop weet je dat dat zo niet is.

Langs de spoorweg gekomen kregen we weer een lang stuk voorgeschoteld en hier kwam een andere biker ons voorbij en Andy sprong in zijn wiel en iedereen behalve Robert kon het tempo volgen.

Andy vond dat het nog niet snel genoeg ging en nam het roer over maar ik demarreerde dan nog eens en ik had een paar lengtes.

De eerste die in mijn wiel was die andere biker en net op dat moment zag ik een bordje staan met nog 5km opstaan en toen wist ik dat ik nog niet vol mocht doorgaan omdat ik dan toch niet zou halen.

Dus ging ik in het wiel van die andere hangen en die bleef toch een stevig tempo rijden en ik liet hem stilletjes gaan omdat het toch redelijk gevaarlijk was in de bossen van Bokrijk want Kris en ik schoven met het achterste wiel een beetje weg bij het opdraaien van een klein brugje over de gracht.

Maar toch kwamen we terug in het wiel van onze voorganger en reden we naar een heel technisch stukje waar het heel gevaarlijk was door het vriesweer en door een boomstronk die slecht gelegen was , kwam Andy ten val.

Ik had het niet gezien maar Kris vertelde het me en dat was het moment om vol door te gaan want Michael zat op dat moment net achter Andy.

Kris had gezien dat met Andy alles goed was anders hadden we wel gewacht.

Dus de volle bak dan en  de pad kringelde tussen de bomen en hier kon ik een paar man voorbij waardoor ik een kleine voorsprong kon nemem maar Kris reed het gat net voor het laatste stukje dicht en kwamen samen als eerste aan.

Michael was derde en Andy kwam net voor Robert binnen. Serge vervolledigde de groep na een paar minuten.

Het was een heel spannende strijd hier en het was al weer lang geleden dat ik kon meedoen met de rest. Ik had een echte superdag.

Nu moest ik nog een twintigtal km naar huis en ik heb toch wel afgezien door de koude met het naar huis rijden.

Ik was echt blij dat ik thuis was en kon ontdooien en daarna in mijne zetel liggen om naar het WK veldrijden te kijken.

Nu mijn gegevens nog van www.wielertoerist.be ( daar kun je trouwens al mijn trainingen zien op volgende link http://www.wielertoerist.be/junior72/trainingslog/?modus=... )

Aanwezig : Robert , Andy , Manuel M. , Serge , Robby en junior72.

Hier ik met Robby afgesproken om met de fiets naartoe te rijden maar het weer besliste daar anders over dus dan maar met de auto naar daar en we hadden ons laten afzetten aan de grote ring door Cindy om dan dat kleine stukje te overbruggen met de fiets.

Het liep al niet dadelijk zoals het moest gaan want door een verkeerde richtingsaanwijzer zaten we al op het verkeerde spoor om dan na 3km toch de sporthal te bereiken.

Hier zat de rest ons al een tijdje op te wachten en na ons ingeschreven te hebben , konden we vertrekken.

Het begon al direkt te regenen en dan is het niet zo plezant om daarin te vertrekken maar het moest nu éénmaal.

Wat ik me hiervan herinner is dat Manuel op een gegeven moment een paar man kon voorbij steken en dat we de achtervolging moesten inzetten.

We hebben dan ook herhaaldelijke keren geprobeerd om het gat te dichten maar het lukte maar niet.

Er werd op een hels tempo gereden maar nee , Manuel was vliegen en aan de bevoorrading zagen we hem terug .

Daar vertelde hij ons doodleuk dat hij de 33km reed en wij deden de grote toer (43km).

Na bevoorrading splitste de afstanden onmiddellijk en ook Sege koos voor de middelste afstand.

Naderhand vertelde Manuel ons dat hij 37km op de teller had staan en zo zie je maar dat God direkt straft om ons in het eerste deel zo doen af te zien om het gat te proberen te dichten.

Nu in het tweede deel ging het ook weer vlot en moest Robby stilletjes afhaken maar dat kwam door een lekke band en hij had ons nog net kunnen verwittigen zodat we konden wachten op hem.

Eénmaal de band hersteld , konden we terug de tocht voortzetten en ik was het ritme wat kwijt en doordat ik eventjes niet oplette hadden Robert en Andy een klein gaatje  en ik heb geprobeerd om het nog te dichten maar de snelheid van mijn voorgangers was even snel .

Nu had ik op het laatste wel geluk de Robert en Andy moesten stoppen door het rode licht en kon ik zo de aansluiting weer maken en konden dan gezamelijk het de finish rijden.

Het was weer een plezante dag en een vermoeiend eerste gedeelte door de toch slimme Manuel om de 33km te kiezen en ons voor de bevoorrading al af te matten ondanks het druillige weer.

Ik ben dan nog samen met Robby nog naar huis gereden.

Het wordt eens tijd dat ik eens werk maak om een verslag te maken van onze belevenissen op toertochten.

Ik ga voor deze en de volgende tt een verslagje te maken in hoeverre ik er nog iets van weet.

Dus het kan een lang verslag zijn maar ook een kort.

De aanwezige voor deze tocht waren : Kris , Robert , Andy , Serge , Robby en ikzelf (junior72).

Iedereen was met de fiets naar Tessenderlo gekomen.

Van het eerste deel weet ik zoveel niet meer van .

In het tweede deel herinner ik me dat ik vrij vroeg moest lossen maar door de solidariteit van mijn medebikers ( Kris , Robert , Andy en Robby) werd er gewacht op mij zodat ik terug de aansluiting kon maken.

Ik heb dan een tijdje kunnen volgen maar op km 30 werd het voor Robby moeilijker om het spoor te kunnen volgen.

Ook ik moest een eindje verder lossen zodat de strijd tss Robert , Kris en Andy werd verder gezet.

Ik had mij al bij de 4de plaats neergelegd maar op een gegeven moment zag ik iemand van ons rijden en heb ik dat gat in één ruk dichtgereden.

Ik zag dat Andy een moeilijk moment had ( wss door de km's ) en heb hem in de laaste km's nog achter mij kunnen houden.

Robert en Kris waren ondertussen al vliegen .

Ik had die dag een slecht eerste gedeelte gereden en een redelijk tweede gedeelte.

De gegevens nu nog :

Vooraleer ik aan het verslag van deze tocht ga beginnen , wil ik en deze dames van de foto jullie een jaar vol met MTB-plezier wensen en dat we samen mooie tochten mogen rijden zonder teveel valpartijen of blessures.

Aanwezige leden : Kris , Robert , Manuel M. , Robby en ikzelf (junior72).

Vandaag de eerste rit van het jaar na toch een dikken drie weken verplichte rust door het aanhoudende slecht weer met als gevolg het aflasten van verschillende toertochten.

We hadden afgesproken aan het vertrek van het Mijnstadion en we zouden er een rustige rit van maken.

Zo gezegd , zo gedaan maar dat duurde niet lang want Manuel had het geluk om enkele deelnemers voorbij te flisten en had een mooie voorsprong waarbij we voor de bevoorrading uit ons pijp moesten komen om het gat dicht te rijden wat Kris lukte en de rest niet.

Robby vond het onderweg nodig om zijne fiets een kleine "carwah" te geven in de zeer modderige strook naast de beek door er met zijn voorste wiel in te rijden.

Alleen spijtig dat ik dat niet gezien had

Na de bevoorrading was er weer geen sprake van op het gemak te rijden.

Robby , Kris en Manuel trokken eens goed door en Robert en ik bleven op een rustig tempo achtervolgen.

Aan de Vossenberg in Korspel moest ik ook Robert laten gaan want het ging te snel voor mij.

Ik raakte nooit in het juiste ritme.

Na 23km gaf Manuel er de brui aan . Zijn vat was leeg en besloot terug richting Koersel ( naar huis ) te rijden.

We hadden voor de 31km gekozen omdat het de eerste rit was en de kleine terril zat ook in de tocht maar na 31km was er nog niet veel van te zien . Dus hij moest nog komen en ik zat al echt niet meer fris.

Eénmaal aan de terril gekomen , zag ik Robert voor mij rijden en dat was mijn richtpunt bmaar dat richtpunt reed alleen maar verder van mij weg en halfweg de beklimming kwam Kris mij al tegen in zijn afdaling.

Robby kwam ik tegen op het moment dat ik nog ongeveer 1/3de moest doen.

Robert heb ik altijd in het vizier gehad maar van naderen was geen sprake.

Terug beneden zat er nog een heel vettige strook ons nog op te wachten maar het was de laatste km en dan rij je daar met veel plezier door .

Hier kon ik Robert nog inhalen omdat hij gestopt was voor een sanitaire pauze.

Moe maar tevreden kwam ik terug aan het Mijnstadion en kon ik terug op weg naar huis met het gevoel dat ik nog veel zal moeten trainen om vanvoor kunnen te rijden .

Nu de gegevens nog :

Aanwezige op deze Allerheiligentocht : Andy , Manuel J , Matthias en junior72.

Na enige twijfel van Matthias door een niet-doorbrekende ziekte had hij toch besloten om hier te komen rijden en moest ik hem begeleiden op deze TT.

Ook Andy en Manuel waren er om 9h en ze zouden de 49km doen en veel kan ik er niet over zeggen hoe die mannen hun TT beleefd hebben.

Matthias en ik stonden voor een 29km lange TT maar moest het te zwaar zijn voor Matthias , konden we altijd ergens een binnenwegje nemen omdat het toch in onze achtertuin was maar hij heeft het volgehouden tot de laatste meter.

Er was dan ook weer heel veel volk hier en het was zelfs zo dat ipv iedereen op een singletrack achter ons moest file rijden , was het eens voor ne keer onze beurt om in een file te rijden door trage rijders voor ons.

Op de vossenberg was het leuk rijden. Er zijn hier geen immense hoogteverschillen maar de opeenvolging van de heuveltjes blijft toch plezant om te doen.

Op het einde van de tocht hebben we nog een stukje meegepikt van de langere afstanden om dan aan 't Schuurke van het parcours af te gaan en zo naar huis te rijden.

Wat ik nog wou vertellen , was dat de ondergrond er verbazend droog bij lagen na de regenval van de afgelopen dagen.

Tweede dag van een MTB-weekend en hier vele afzeggingen . Enkel Andy en junior72 waren aanwezig.

Heel veel volk hier aan de inschrijvingen en dus wachtte ik op Andy binnen in de kantine om zo niet elkaar te missen.

Aan de fietsenbewaking was het ook al aanschuiven.

Het duurde toch wel eventjes alvorens we konden vertrekken maar we wisten nu al dat we dikwijls in de file gingen staan maar hetzij zo.

In het begin van de tocht viel het dan weer allemaal goed mee en werd er aan een stevig tempo doorgevlamd maar al direkt voelde ik dat de benen niet echt mee zouden werken en was het voor mij dikwijls aanklampen terwijl dat Andy precies op zijn gemakske het hoge tempo aankon.

Na een aantal km's op hoog tempo gevlamd te hebben , werd het tempo door een modderstrook er helemaal uitgehaald en moest ik Andy laten gaan .

Ik had gehoopt om hem nog ergens bij te benen maar de op de singletrack net voor de bevoorrading was het zo aanschuiven dat het niet meer mogelijk was om het gat dicht te rijden.

Na de korte pauze ging het al niet veel beter en moest ik Andy al op de eerste helling van de kepkensberg laten gaan en zag ik hem pas terug na de berg waardat hij op mij wachtte.

Maar dat duurde niet lang want op een lichte hellende strook in het veld versnelde hij en weer moest ik hem laten. Man , wat rijdt Andy toch gemakkelijk.

Pas in de laatste km's vond ik terug mijn ritme en zo zag ik Andy weer terug aan het vertrek.

Het was weer een plezante dag maar wel een redelijke modderdag.

Nog enkele km's naar huis en we konden weer beginnen aan het poetsen van de fiets.

Het is weer een zaterdagtocht dus is Matthias weer van de partij voor zijn tweewekelijks ritje.

's Morgens als we opstaan is het aan het regenen en we hadden op voorhand afgesproken dat we altijd gaan rijden. Regen of gene regen.

Maar als je kunt rijden met droog weer is het altijd plezanter natuurlijk. Dus had ik naar de buienradar gekeken en om 10h zou het stoppen met regenen en had ik het vertrek uitgesteld tot 12h.

De weergoden deden daadwerkelijk hun sluizen rond 10h toe en we vertrokken met de auto richting sporthal in Mol.

Er was blijkbaar nog niet veel volk vertrokken want we stonden vlakbij de sporthal.

Wat we wel zagen , was dat diegene die rond 9h vertrokken waren er serieus vol modder hingen en ik vreesde dat wij daar ook niet zouden aan ontsnappen.

Na ingeschreven te zijn , vertrokken we met zijn tweetjes voor een ritje in de Molse bossen.

De eerste km's waren niet veel soeps , veel asfalt met hier en daar een strookje veldweg.

Eénmaal in de bossen volgde de singletracks elkaar op en de modder ws hier mooi netjes aan de kant gereden door de deelnemers voor ons.

Ongeveer halfweg was er de bevoorrading en na een soepje en een hapje ws het weer tijd voor de tweede helft.

Hier was het asfalt weer talrijk aanwezig op de korte afstand maar dt vond Matthias niet zo erg.

Hij had zich geamuseerd en dat is toch het belangrijkste.

We zagen er dankzij de regenjas die we aanhadden toch nog redelijk proper en konden na een plezante namiddag weer naar huis.

Aanwezigen op deze tocht : junior72 en Robbin.

Vandaag allerheiligen en dat zag je aan het weer. Een druilige , mistige dag zou het worden vandaag maar voor de periode was het ideaal.

Robbin en ik hadden aan de oprit in Heusden afgesproken om naar As te gaan.

Dit was de terugkeer van Robbin na een drietal weken inaktiviteit wgens ziekte.

We hadden ook besloten om niet de grote toer te doen zodat Robbin stilletjes terug in het ritme zou komen.

Er stond veel volk aan de inschrijvingen en dat werd wss wel weer file rijden op de singletracks.

Je kon 5 extra kilometers doen als je over de terril reed en na samenspraak zouden we de 32km doen + die extra lus.

In het begin was het al van dat . File rijden. Maar goed ook want de benen voelden nog zwaar aan van de rit van Lommel.

De eerste helling van de dag was op ongeveer ne kilometer of 5 en die bracht ons naar de eerste plateau van de terril maar door het mistig weer was dat niet goed zichtbaar van beneden.

Er was veel volk naar boven aan het wandelen en omdat de weg breed genoeg was , reed ik links en Robbin rechts van de weg .

Ik ben tot boven geraakt maar doordat er iemand Robbin hinderde , moest hij voet aan de grond zetten en was gedwongen om de klim te voet verder te zetten.

Eens boven stond er al direkt dat je moest kiezen voor de extra lus maar omdat het terrein zo zwaar lag , hebben we de lus links laten liggen.

Een goede beslissing achteraf gezien.

Zo reden we rond de terril en moesten we een spectaculaire afdaling aan.

De volgende helling was er weer eentje van een serieuze kaliber. Mijn versnelling haperde en moest daarom terug ne tand zwaarder gaan maar toch lukte het mij om boven te geraken evenals Robbin die mooi langs mij reed.

Het vlak stuk erna was niet van de poes. Een zandstrook die zo zwaar lag dat je moest blijven stoempen en op eigen tempo moest rijden zonder u kapot te rijden.

Mijn benen waren ondertussen de inspanningen van gisteren vergeten en het draaide beter en beter met het gevolg dat ik Robbin pas terg zag aan de bevoorrading.

Na een korte pauze vertrokken we terug voor het tweede deel.

De singletrack bracht ons helemaal naar het dal om dan rechts steil omhoog te draaien.

Hier had ik wat meer moeite en voor Robbin was het net iets te steil.

Boven heb ik dan wat stiller gereden en Robbin kwam dan weer aansluiten en weer diende zich een mooie afdaling aan. Hier in deze streek moet je toch wel over een dosis techniek beschikken om hier aan een redelijke snelheid af te dalen.

Eenmaal beneden was het rechts draaien, een honderdtal meter rechtdoor en terug naar rechts en weer steil omhoog.

Dit was voor Robbin teveel en reed ik weg van hem.

Op het fietspad heb ik nog gewacht maar ik was op het einde van het fietspad gedwongen om met een groep mee te rijden op de single track.

Er waren zo nog verschillende hellingen en na 31km stond ik terug aan het vertrek en na een vijftal minuten was Robbin er ook.

Ik heb me op deze TT heel goed geamuseerd. Hier kom ik volgend jaar zeker terug.

Hier de gevens nog van de tocht:

De aanwezigen : Kris, Robert, Serge, Andy, Manuel M en ik.

Normaal gezien was het de bedoeling om naar Hoeselt te gaan maar de weergoden beslisten daar anders over en deden ons naar Lommel uitwijken.

Hier zouden we een droger parcours voorgeschoteld krijgen.

We vertrokken met ons zessen weer onder aanvoer van Serge maar Kris en Andy besliste daar vlug anders over en namen al snel wat voorsprong.

Manuel vond dat hij niet te lang mocht wachten en dichtte het kloofje vlug op de 2 en ik bleef samen met Robert en Serge omdat ik het te vroeg vond om nu al de volle bak te gaan maar Serge reed op zijn gemakje het gat toch dicht en zo reden we samen richting heuvelrug langs het kanaal.

Met het opdraaien richting kanaal namen Kris en ik een ander spoor en zo reden wij heel de heuvelrug voorop tot aan de brug waar iedereen weer samenkwam.

Regelmatig waren er wat zwaardere stukken waardoor Kris en Andy , de mannen in vorm, steeds wat wegreden maar telkens kwamen terug samen buiten Serge die op eigen tempo verder reed.

Net voor de bevoorrading nam ik het voortouw met Kris, Robert en Andy in mijn spoor. Voor Manuel ging het toen ook al te snel.

Zoals altij wordt er aan de bevoorrading weer op elkaar gewacht en konden we weer samen op weg voor het tweede gedeelte.

Hier weet ik nog van dat ik een hele tijd op kop gereden heb maar bij het terugdraaien , sloot ik vanachter aan de groep maar dat ik had ik niet mogen doen .

Ze versnelde en ik kon niet mee. Blijkbaar had ik mijn beste pijlen al verschoten maar op karakter kon ik Manuel nog inhalen maar om Robert, Kris en Andy nog bij te benen was het te laat en ging het ook niet meer.

Volgens de geruchten zou Kris samen met Robert als eerste aangekomen zijn.

Wij dachten hier een niet zo zwaar parcours tegen te komen maar dat ws toch zonder die heuvelrug gerekend.

Dat was toch de scherprechter van de tocht.

Nu de gegevens nog :

De aanwezigen voor deze tocht waren Matthias en ik. De reden waarom dat er hier zo weinig deelnemers zijn is omdat dit een zaterdag is en ik meestal dan alleen met Matthias ga fietsen omdat de meeste dan andere verplichtigingen hebben.

Dit was trouwens ook de eerste winterrit voor Matthias en hier hadden we niet al te veel geluk met het weer. Regen dus.

Maar toch hadden wij de moed samengeraapt en toch van thuis uit vertrokken om daar dan kortste afstand te doen.

De meeste stukken waren ons zeer bekend omdat we in de zomer toch regelmatig gaan rijden in Leopoldsburg omdat Matthias dat hier een leuk parkoer vind , nl die van de militairen met een gele en oranje bewijzering.

Door het aanhoudend gedruppel was er toch tamelijk veel vettigheid en was het voor Matthias op sommige plaatsen redelijk zwaar was door de zuigende ondergrond.

De bevoorrading lag halfweg en hier hadden we besloten om de tocht in te korten en zo via de vossenberg naar huis te rijden omdat het maar niet wou ophouden met regenen.

We hadden toch bij thuiskomst een mooie afstand en de beste stukken uit de tocht er uitgepikt.

De gegevens nog :

Ik heb nog eens de tijd genomen om eens een verslag te schrijven over een tocht waaraan we hebben deelgenomen.

Allereerst ga ik de situatie eens schetsen wat er ondertussen al allemaal gebeurt is .

Zoals de meeste weten hebben we terug de draad opgepikt om allemaal nog eens gelijk te verschijnen aan tt en hier zijn er een paar nieuwe gezichten ( Manuel J, Andy, Robbin, Koen en Michael )bijgekomen en zelfs ook enkele oude gezichten ( Serge en Manuel M ) terug opgedaagd.

Ondertussen zijn er ook nieuwe clubkleren gemaakt met enkele nieuwe sponsors.

Nu zal ik proberen om wekelijks een verslagje te maken van onze belevenissen op de tocht maar dan vanuit mijn oogpunt bekeken en gebaseerd op verhalen die ik achteraf hoor.

Het eerste verslagje gaat natuurlijk zoals de titel het zegt over die van Houthalen waar er toch het één en ander gebeurt is.

Hier zijn we aan de start gekomen met Kris , Robert , Serge , Andy , Manuel M en Junior72( ikzelf dus ).

Zoals gewoonlijk vertrekken we gezamelijk rustig aan en is het Serge die het tempo bepaalt in het begin maar door een hapering aan de fiets ( losgekomen spatbord) moest hij vlug aan de kant om dit euvel te herstellen.

De rest wachtte netjes op Serge en Robert die ook gestopt was om hem te helpen .

Aan de splitsing besloot Serge om de kleinere afstand te doen en Manuel M ging voor de eerste keer terug mee de grote toer en dat terwijl de bevoorrading hier pas na 29km zou komen.

Er werd een goed tempo gereden maar op een technisch stuk en natuurlijk ook door de alertheid konden Kris en Manuel M toch enkele meters nemen en was er een kloofje ontstaan op de rest.

Eénmaal op de weg gekomen , was het tijd om de kloof te dichten en dat lukte me vrij gemakkelijk en zo was iedereen terug samen maar op het moment dat we links het bos moesten induiken , sloeg het noodlot toe en werd ik door een onoplettendheid van mijn fiets gekatapulteerd om al rollend kennis te maken met het asfalt.

Het was puur mijn fout want ik had niet gezien dat we links af moesten en was aan het prullen aan mijn fiets terwijl dat Kris stilletjes afdraaide en ik zijn wiel raakte.

Na een grondige check-up van de fiets en mezelf viel de schade nogal mee . Het eerste zicht een kapotte knie en een gebogen rembooster.

Eerst dacht ik aan opgeven maar door aanmoedigingen van de anderen toch maar de weg verder gezet .

Ik wou het eerst rustig aandoen maar kon me op gegeven moment toch niet inhouden en kwam er een versnelling van mezelf maar iedereen bleef aan mijn wiel hangen.

Kris heeft daarna nog goed doorgetrokken met het gevolg dat hij als eerste aan de bevoorrading was en de rest van de groep als enkelingen arriveerde om een momentje te rusten.

Hier zag ik dat er aan de knie redelijk wat bloed hing maar als ik de vrijwilligers van het rode Kruis zag , liet ik de verzorging toch links liggen .

Tot onze verbazing stond Serge hier ons op te wachten.

Zo konden we nu weer allemaal gelijk te vertrekken en ik had besloten om bij Serge te blijven de rest van de toer en dat was ook hetgene dat iedereen deed met een spurtje naar het einde toe waarin Kris toch sterker was dan mij.

Het was een plezante dag weer met niet teveel vettigheid en dat is wat we toch willen.

Ik ben daarna nog met de fiets naar huis gereden en heb thuis de schade eens beter kunnen opmeten

Nu de gegevens nog en op naar de volgende tocht .

Ik ga proberen mijn best te doen om zoveel mogelijk verslagen hier neer te typen ivm de tochten die we maken.
Allereerst hebben we de tt van Zelem waarin ik me herinner dat de aanwezigen Robert , Kris , Manuel en ik waren.
Ik weet nog dat Kris en Manuel de snelste waren die dag en dat ik Robert het eerste deel altijd in het vizier gehad heb maar na de bevoorrading heb ik dan op eigen tempo moeten rijden omdat ik nog niet de conditie had om iets te forceren.
Verder weet ik ook nog dat het prachtig weer was en dat Zelem tocht de moeite is om eens gereden te hebben.
Trainingsduur 02:09:45
Afstand 46.8 km
Gemiddelde snelheid 21.64 km/h

Deze zondag stond de tt van Overpelt op het programma en vermits dat het hier over een vlak parcour gaat , kon het wel eens zijn dat er serieus gevlamd werd en als ik verder kon beschikken over dezelfde benen als vorige week kon het wel eens zijn dat ik mijn treintje wa langer kan aanpikken aan de tandem Kris-Robert.
Het weer zat in elk geval al goed mee en we hadden al wat vroeger afgesproken omdat Kris op een bepaald uur moest thuis zijn .
We waren weer met ons drieën en na een half uurtje rijden, stonden we in Overpelt en maakten we ons klaar om ons weer te amuseren.
De mannen van de Bevercrossers stonden ook paraat om te vertrekken en we vertrokken dan ook in het spoor van de Bevers die naargelang mijn conditie al een hoog tempo aanhielden.
Na ne km of 8 was er een splitsing en er waren een paar die de 60km oprijden maar wij en nog een paar van de Bevercrossers namen de 40km voor onze rekening maar al gauw werd het tempo mij teveel en moest ik lossen.
Ik had loodzware benen en ik denk dat dat komt van de tt gisteren samen met Matthias (36km).
Kris was toen al gaan vliegen en ik zag die pas aan de bevoorrading terug.
Robert heb ik dankzij een paar mannen die de boel ophielden terug kunnen bijbenen en zelfs op een gegeven moment ben ik nog langs hem door gegaan om dan een paar km verder in ne zandbak tot de conclusie te komen dat ik hem toch moet laten gaan en hij diepte zijn voorsprong meter per meter verder uit.
Ik was echt blij dat de bevoorrading in zicht was en de rust was welgekomen.
De tweede helft heb ik op mijn tempo gereden en de tandem Kris-Robert hun gangetje laten gaan.
De laatste 8tal km's had ik precies mijne tweede adem gevonden en ging het veel beter.
Er stond een bordje met de laatste 2km aangeduid maar die hadden ze precies met ne elastiek gemeten want er was een kilometertje extra bijgekomen, maar een foutje is snel gebeurt en het is de inrichtende organisatie vergeven.
Moe maar voldaan zijn we naar huis gereden en Kris was op tijd thuis en dat was de bedoeling.
Nu nog de gegevens : 43,100km--21,82km/h--1h58min--28sec.
Tot de volgende tt (zaterdag in Winterslag en zondag in Zelem)

Het is weer lang geleden dat er hier nog eens een nieuw verslag werd gemaakt.
De reden daarvoor is dat ik , junior72, nu terug begonnen ben met mtb'en en hopelijk is dit een nieuwe start voor jarenlange mtb-plezier met de club.
Na vorige week mijne comeback uitgesteld te hebben wegens geen zin en daarvoor moet ik niet liegen , was het nu eens tijd dat ik terug de bossen ging onveilig maken samen met de andere clubleden en vandaag was het dan zover.
Veel voorbereiding heb ik niet gehad maar ik had belooft om in september terug te beginnen want mijn laatste tt dateert van ergens in januari 09.
Het had trouwens niet veel gescheeld of het werd weer niets omdat er regen viel 's morgens maar dat was maar van korte duur . Gelukkig maar.
Ik was deze keer goed op tijd om me in te schrijven en een tiental minuten later waren Robert en Kris ook van de partij.
We vertrokken samen op weg en ik wist niet hoelang ik Robert en Kris zou kunnen volgen.
Het begon vlak en ik vond dat Kris toch al , voor mijn conditie, een stevig tempo nam en ik wou zolang mogelijk in zijn spoor blijven volgen terwijl Robert achter mij bleef om moest ik afhaken mij te vergezellen tot aan de bevoorrading maar ik loste niet.
Ik nam zelfs de kop op een moment dat er enige twijfel bestond vanwege de afpijling.
Nu kon ik niet anders dan het tempo aan te houden en het was draaien en keren tussen de bomen en het begon wat heuvelachtiger te worden.
Ik was blij dat we aan de bevoorrading arriveerden want mijn bobijntje was op.
De drank was weer niet superfantastisch dus vroeg ik water en ik moest mee gaan om water te nemen aan de tuinslang. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt maar aan de helpers te zien, was het waarschijnlijk een wielertoeristenclub die dit organiseerde met een gemiddelde leeftijd van 65 jaar en dan kan je er ook niet veel van verwachten. Maar hetzij zo.
Na onze stop moesten we al dadelijk de splitsing nemen en ik nam dan ook de grote toer alhoewel ik voelde dat het niet vlotjes meer ging.
De eerste helling die we moesten nemen, moest ik de twee andere laten gaan en ik wist dat ik mij niet mocht forceren om ze te volgen omdat het vervolg van het parkoers constant op en af was met hier en daar een stukje om uit te blazen.
Ik heb dan de rest van de tocht op mijn tempo verder gereden en zag Kris en Robert dan ook terug aan het vertrekpunt.
Ik moet zeggen voor hetgeen dat ik dit jaar op de weg gereden had, het toch redelijk goed ging maar moet ook toegeven dat ik op sommige momenten diep geweest ben om de mannen in het eerste deel te kunnen volgen.
Zoals ik al eerder vermeld heb , hoop ik dat dit een nieuwe start is en dat ik vanaf nu iedere week weer present kan zijn om er een mooie tocht met veel plezier kan beleven.
Nu nog de gegevens : 52,120km--21,53km/h--2h26min58sec
Tot ziens en geniet nog maar van de foto ;-)

Vandaag was het zoals de foto het vertoond zeer koud , alleen de mooie meiden ontbraken op het appél .
Normaal zou ik met de fiets naar Lummen rijden en dan de kleine afstand doen maar met de koude verkoos ik toch de auto .
Robert en Kris waren ook paraat om de koude te trotseren en ik twijfelde nog welke afstand ik ging doen omdat je maar kon kiezen tss 20 en 40 km .
Samen vertrokken we dan op pad en al vrij vroeg kwam de eerste splitsing en besloten hier om de grote toer op te rijden en dan later de kleine te nemen .
Het was vrij glad en dat was ook te merken aan de snelheid waarmee wij over de bevroren grond reden .
Voor Robert ging het nog te snel want die raakte al vrij vlug achterop en ondanks mijn slechte conditie verschoot ik daar wel van maar ik heb gene schrik van deze winterse toestanden en dat heb ik al meerdere maals bewezen dat zulke omstandigheden meer voor mij zijn maar toen was mijn conditie wel veel beter dan nu .
Nu was het Kris die voorsprong nam .
Op een gegeven moment aan het "koet" zag ik dat Robert nog een hele lus achter was en aan het golfterrein wist hij te vertellen dat hij gevallen was en dat verklaarde ook die grote achterstand omdat hij heel voorzichtig reed en sommige stukjes afsneed om terug bij ons aan te sluiten .
Zo reden we dan samen verder naar de bevoorrading die net op 20 km lag .
Ik had toch bij sommige momenten wel afgezien en verschillende keren naar lucht moeten happen . Ik was content dat die stop er was .
Daar besloten we dan om toch bij de volgende splitsing de kleine toer op te rijden .
Na de rust vertrokken we dan voor het volgende gedeelte van de tocht en ik voelde me beter dan het eerste gedeelte . Het ritme zat er goed in alleen als het bergop ging , moest ik toch passen en bergaf liet ik mij gewoon gaan .
Op één van de beklimmingen van de willekensberg moest ik de mannen laten gaan om op eigen tempo naar boven te gaan en dan rustig verder te rijden .
Ik dacht dat de vogels waren gaan vliegen maar plots zag ik Robert voor me uit rijden en dat gaf mij precies klein vleugeltjes .
Net als ik aansluiting wou maken , schoof ik weg en met het plaatsen van mijne voet op de grond om te corrigeren , schoot er een kramp in mijn kuit en met veel moeite kreeg ik mijn voet terug in het klikpedaal om die kramp er stilletjes uit te fietsen wat mij ook lukte .
Na 36km waren we dan toch eindelijk aangekomen en ik moet zeggen dat het al stukken beter ging dan de vorige keer . Het kan alleen maar beteren als ik blijf fietsen natuurlijk .
De volgende tt gaat normaal die van lommel zijn en daar gaat het ook een bevroren ondergrond zijn .
Verder nog een gelukkig nieuwjaar en veel bikeplezier .

Ik weet niet hoe ik dit verslag moet beginnen .
Er is in het jaar dat ik niet gefietst heb vanalles gebeurt en er zijn veel die weten wat en ik ga dan ook hier niets van uitwijden in dit verslag want dat heeft niets te maken met de club .
Het enigste dat ik wel wil zeggen , is dat ik dankzij het vele inpraten en aanmoedigingen van mijn vriendin terug op de fiets ben gekropen en ik hoop dit nog lang vol te houden .
Nu genoeg daarover en vanaf nu elke keer als ik ga fietsen een verslagje over de tochten die ik samen met de club rij .
De tocht die op het programma stond , was die van Oostham .
Omdat het niet te ver van mijn deur was , besloot ik met de fiets naar daar te rijden en het was toch 's morgens een hele opgave om uit bed te stappen en mij klaar te maken voor een nieuwe start met veel plezier .
Ik zou aanvankelijk voor de grote toer gaan maar ik voelde al direkt dat dit te hoog gegrepen was . En dan was ik nog niet aan de tocht begonnen .
Robert was ook van de partij en Kris was gekwetst met het voetballen .
Samen vertrokken we dan op pad en ik had in het begin dan ook een beetje voorsprong op Robert doordat ik een paar andere bikers kon voorbijsteken .
Het ging aanvankelijk redelijk goed tot er een paar molshopen kwamen en ik me een beetje veel op de adem trapte .
Na ne kilometer of vijf was er een eerste splitsing en ik koos wijselijk voor de kleine toer na overleg met Robert . Hij zei trouwens dat ik er goed tegenaan ging maar ik zei dan ook dat dat dan ook voor korte duur en dat mijn kaars ook al uit is .
Maar goed , dus reed ik verder de kleine toer op en Robert denk ik dat de grote gedaan heeft .
Ik was blij dat ik de bevoorrading zag want elke strook met een beetje modder was voor mij elke keer afzien .
Ik moest nog 12km maar er waren in die periode toch momenten dat ik mijne Epic gemakkelijk in het bos kon gooien omdat het allemaal vierkant draaide .
Ik wist echt niet dat mijn conditie zo slecht was maar ik weet dat er nog heel veel werk aan de winkel is om ooit die conditie terug te krijgen die ik vroeger had .
Het is nu gewoon een kwestie om toch zeker elke week te gaan fietsen en mss wel in de week op de rollen te rijden .
Toen ik thuis kwam , was ik serieus moe maar voldaan .
Nu moet ik de volgende rit gewoon proberen een tempo zoeken en dat proberen vol te houden en zo stilletjes terug over te gaan naar de grootste afstand op de toertocht .
Nu de gegevens nog : 34,970km -- 17,90km/h -- 1h57min11sec.
Tot het volgende verslag en nog veel bikegenot .

Sommige onder jullie zullen wel eens gedacht hebben of deze club nog bestaat .
Ik heb eerlijk gezegd weinig tijd gehad door de drukke verbouwingen en dan nog eens met ne communiecant waardoor ik deze blog wel heb verwaarloosd .
Ik ga dan ook proberen samen te vatten van de dingen die ik nog weet over de TT die we samen gereden hebben .
Ik moet wel zeggen dat er dat bitter weinig zijn geweest en dan spreek ik alleen voor mijn gedeelte . Robert en Kris hebben er een flink aantal meer gereden .
We zullen beginnen bij onze eigen TT waar we ondanks het mindere weer toch een 800 tal deelnemers hebben verwelkomd .
De volgende tocht die op het programma stond , was de ronde van vlaanderen voor mountainbikers . Hiervoor moesten we toch nog wat trainen en zo zijn we ( Robert , Serge , Jens en ik ) gaan rijden langs het kanaal . Er werd hier op momenten flink doorgereden maar ook wel voor sommige eenbeetje sterven .
Op 7 april 2007 was dan de dag dat we nog eens de Muur en de Bosberg mochten beklimmen .
We waren die dag met 6 man afgezakt . Robert , Serge , Jens , Kris , Tom en ik .
Ik weet nog dat we Tom al van het begin achterlieten en dat we hem aanraden om de 50 km te doen en dan aan volgende bevoorrading net voor de Muur ons op te wachten .
Jens stak in bloedvorm die dag ondanks enkele mooie valpartijen maar op het laatste kraakte hij dan toch om met onze twee toppers mee te gaan .
Serge was telkens op achtervolgen aangewezen maar reed de tocht nog goed uit .
Tom hadden we zoals reeds vermeld de 50 km aangeraden en dat bleek ook meer dan genoeg geweest want hij zag er niet erg fris meer uit .
Dan komen bij onze toppers .
Robert was die dag altijd alert en moest enkel Kris laten gaan op de muur om dan samen over streep te rijden .
Ikzelf was die dag zeker niet in vorm . Ik moest dan telkens lossen op de beklimmingen om dan op het laatste de spurt tegen Jens te verliezen .
De volgende tocht was de bloesemrit in Sint-Truiden . Hier waren we met vieren gaan rijden .
Robert , Kris , ik en onze verloren zoon Andy .
Voor mij was dit ne absolute offday en voor Andy ne topdag .
Niet normaal hoe die daar tekeer ging maar op laatste moest hij de top toch laten gaan .
Vanaf dan sloeg het noodlot toe . Ik begon pijn te krijgen in mijn bil maar tijdens het fietsen viel het allemaal nog wel mee .
Naar de dokter gegaan om eens te laten kontroleren , ne echo laten nemen , niets te zien en dan toch maar de rug laten scannen en het resultaat : HERNIA . Weeral voor de zoveelste keer .
Toch nog maar blijven fietsen maar dat was allemaal pijnloos tot de week na mijn eerste kinesistbezoek en het was naar de klote .
Fietsen ging niet meer , veel pijn in de bil en dan kreeg ik het verdict te horen : Stoppen met fietsen . Of toch voorlopig .
De kinesist hielp niets en zo ben ik na lang zoeken terug bij mijn vroegere chiropractor terug aanbelandt . En ik moet zeggen die heeft wonderen verricht .
Ik ben vorige week dan na 10 weken inaktiviteit dan toch mogen starten en heb dan dinsdag en donderdag ongeveer ritjes gereden van 40 km zonder pijn . Wel met de koersfiets .
Zondag ben ik met "Bjèvelse Fietsers" mee gaan rijden op aandringen van mijn buurman. Ze rijden 's zondags ongeveer 75 km maar wel tegen 30 per uur .
We hadden afgesproken , moest het niet gaan dat we ne binnenweg zouden nemen en zo op het gemakske terug reden want ik mocht dan wel terug starten met fietsen maar op voorwaarde dat ik het kalm aan zou doen .
Die mannen vertrokken daar al direkt de volle doemp en omdat we vanachter reden moesten we altijd spurtjes trekken om terug aan te sluiten .
Het ging allemaal heel goed alleen stijf in mijne rug door de houding omdat het lang geleden was .
Toen ik na thuiskomst op mijne teller keek , had ik 90 km gereden met een gemiddelde van 29,4 .
Vandaag , maandag , moet ik zeggen dat ik praktisch gene last heb en dat brengt weer wat kleur in de toekomst al moet ik zeggen dat ik het toch voorzichtig aan ga doen en nog wat op de weg ga rijden alvorens ik de bos in duik .
Laten we hopen dat we binnenkort allemaal te samen nog eens TT kunnen onveilig maken met ons clubke .
Volgende week vertrek ik 14 dagen naar Spanje en mijne MTB gaat mee maar dan wel om meer op de weg te fietsen dan in het bos .
Groetjes en tot schrijfs

Vandaag stond Tessenderlo op de kalender van VFT en na een druilige zaterdag , was het zondag toch prachtig weer .
Dat het vandaag een modderige rit ging worden , hadden we op voorhand al kunnen raden door het slechte weer van afgelopen weken .
Omdat het niet regende vandaag en het zonnetje toch prachtig scheen , was iedereen (Robert , Kris , Tom , Serge , Jens en ikke ) met de fiets naar Tessenderlo gekomen .
Robert had zijne rugzak bij om de flyers van onze TT te vervoeren .
Na de inschrijving gingen we eerst die achter de ruitenwissers steken en om een uur of 10 zijn we dan met z'n allen vertrokken aan een redelijk zware tocht .
Tom en serge namen in het begin op de asfalt al direkt een stevig tempo . Een beetje te snel vond ik .
Eenmaal in de bos begon het geploeter al en Jens viel ongelukkig in de modder . Het was dan ook de eerste keer dat hij met klikpedalen reed en zou nog verschillende keren de grond van kortbij gaan zien .
Tom was op zijn elan blijven doorgaan en samen met Kris begon hij aan de eerste klim en da was gene lange maar wel ne wreed steile .
Ik zat op een goei vijftig meter en had in de modderstroken net voor de klim problemen met mijn ketting die bleef hangen aan mijn tandwiel ( chainsuck ) .
Ik kon alleen maar hopen dat ik hier niet de hele tijd last van ging hebben want anders moest ik altijd op het groot blad gaan rijden vooraan . Maar ik had geluk en het bleef op die enkele keren in de rest van de tocht .
Robert was een beetje achterop geraakt door die val en Jens maar hij was na die eerste klim al vlug bij mij om dan op zoek te gaan naar Kris en Tom .
Serge was ondertussen op eigen tempo richting bevoorrading .
Algauw meldde de tweede klim zich aan en ik kwam in Tom zijn spoor maar Tom stapte prompt af voor de klim en zei dat éne klim genoeg was voor vandaag .
Na de klim waren de posities al vastgelegd en reden we via zeer modderige stroken richting bevoorrading .
Door het late vertrekuur was het toch nog op de meeste plaatsen modderig en kozen Serge , Jens en Tom voor de 30 km .
Ikzelf liet mij overhalen door Kris om voor de 40 km te kiezen omdat hij zei dat we op ons gemak zouden rijden .
Na 3 km in de tweede helft moest ik Kris en Robert toch laten omdat het tempo iets te hoog lag . Ook kwam Kevin ( iemand die ik ken ) mij nog voorbijgereden met ne man of vijf .
Die zijn op hun beurt dan ook bij Kris en Robert geraakt en samen met hun zessen reden ze stilletjes weg van mij .
Op een bepaald moment moesten we een scherpe bocht naar rechts nemen en plots zag ik dat de groep verkeerd gereden was en zo reed ik enkele honderden meters aan de leiding en liet ik ze daarna wijselijk paseren maar enkele begonnen het moeilijk te krijgen met het stevig tempo .
In het bos van Terhagen begon ik dan stilletjes de afhakers in te halen en leek het of ik precies mijne tweede adem gevonden had .
Ik had ook steeds Kevin in het vizier en dat gaf mij weer de kracht om het gat stilletjes te dichten .
Van Robert en Kris was ondertussen geen spoor meer te bekennen tot ik plots bij het uitrijden van een dicht bosje Kris zag rijden en ik moeiteloos langs hem doorreed . Hij riep dat hij krampen had .
Zo reed ik ook nog Kevin voorbij en die vroeg zich af van waar dat ik plots kwam .
Ik had blijkbaar nog een cartouche over en eens op de weg ben ik in volle vaart naar de finish gereden waar Robert ons stond op te wachten .
Kris kwam een minuutje later ook bij ons en hij vertelde ons dat hij de kramp had gekregen bij het overlopen van een omgevallen boom .
Het tweede deel viel qua moddergehalte heel goed mee al hadden we toch enkele serieus zuigende stroken voorgeschoteld gekregen maar het prachtige weer maakte vandaag al veel goed .
Gegevens : 64,270 km -- 3h06min20sec -- 20,96 km/h

Vandaag was het de eerste TT van het nieuwe jaar en dan nog in onze eigen streek , beter kon het natuurlijk niet .
Er waren nogal veel afzeggingen door regen van zaterdag maar de weerberichten gaven voor vandaag ne droge dag en was er geen reden om niet te gaan .
Kris belde mij om 8h40 om te vragen of het vandaag een rit was van VFT maar ik zei dat hij zijn stempelkaart kon thuis laten . Hij vertrok dan ook direkt met fiets richting Beverlo .
Ik ben rond 8h55 vertrokken en kwam samen Tom aan de kantine om ons in te schrijven .
We hebben tot 9h30 gewacht op Kris maar die kwam niet opdagen en we zijn dan maar vertrokken .
Onze sponsor , Fietsen Bijloos , stond aan het vertrek om de inschrijvingspapiertjes aan te nemen en zijn we ook gestopt om een babbeltje te slaan .
We stonden net voor een loodzware strook langs een beekje en hij vertelde ons dat er al veschillende bikers in de beek waren getuimeld .
Tom liet mij als eerste over de strook rijden en het was stoempen tot we terug op het asfalt kwamen . Ik ben er zonder ne voet aan de grond te zetten doorgereden en Tom deed dit ook maar dan op geruime afstand
Zo reden we langs het kerkhof om dan via een bosstrookske naar de vossenberg te rijden .
Hier hadden de mannen de hele heuvel benut met pittige stukjes bergop en vlotte afdalingen .
Zo reden we via de beverlose bossen naar de cité in Beringen-Mijn en Tom bleek niet meer in mijn wiel te hangen .
Na 17 km kwam de bevoorrading er al aan en was er Actus en warme choco om te drinken .
Hier hebben we een 20 tal minuten gestaan met het gedacht dat Kris ons nog zou bijhalen maar we zagen niets van hem en omdat het al 11 h was besloten we om de 30 km te doen .
We kregen dan ook heel veel asfalt voor de wielen geschoven en op de volgende onverharde strook heb ik een tempoversnelling geplaatst en Tom moest hier lossen .
Doorrijden kon ik niet want op de singletracks had ik tragere deelnemers voor mij en was het onverantwoord om die voorbij te steken zonder ongelukken .
Daardoor was Tom ondertussen in het groepje geraakt en omdat ik vooraan zat kon ik dus vlugger voorbijsteken om Tom alsnog te verslaan .
Het scheelde wel niet veel maar 1 honderste sneller is genoeg om te winnen.
Ik kwam Luc terug tegen en die had Kris nog steeds niet gezien dus moest er wel iets aan de hand zijn .
Bij mijn thuiskomst zei Wendy dat kris zijn ketting had overgetrapt aan de brug in Tervant en hij had niet het juiste materiaal bij om te herstellen .

Vandaag , de dag voor kerstmis , stonden we aan de start van één van de mooiste ritten hier in het rond nl Lummen .
We waren vandaag ook met redelijk wat volk : Eric , Eddy , Andy , Robert , Tom , Kris , Serge , ikzelf en 2 gastrijders .
Eddy had hier zijn eigen overtroffen door 4,7km aan kop te rijden . Het heeft hem veel moeite gekost maar dat nam hij erbij .
We kregen na een 5 tal km's de eerste bevoorrading . Hier gaf de kerstman ons ne speculaas en er stond een tentje waar de mannen glüwhein schonken .
De jonge generatie gingen al direkt an de drank , op aandringen van de oudere generatie die er wijselijk vanaf bleef .
Na deze korte stop nam Eddy weer het voortouw en in één van de afdalingen stonden een paar mannen aan de kant om te zien welke problemen Karel had .
Zo kwam dat ik van de voorlaatste plaats opgeschoven was naar de tweede plaats om dan nog eens over Eddy te gaan .
Nu dat ik op kop hing moest ik wel doorrijden en op de beklimming van de Willekesberg had Kris nog een serieuse versnelling in de benen en moest ik passen .
In de daaropo volgende afdaling had Kris al zo ne grote voorsprong dat ik besloot om hem te laten rijden .
Wat mij ook opviel , was dat Robert op redelijke afstand van mij reed en dat Tom er helemaal niet meer bij was .
Ik draaide rechts op de asfalt om dan na de brug links af te slaan en toen zag ik Kris in de verte en wist ik dat de vogel was gaan vliegen .
Ook de tandem Robert - Jens kwamen langs mij door geschoten maar dat tempo lag net iets te hoog voor mij en liet die mannen maar gaan .
Na de asfalt moesten we rechts het boske in en hier was er een korte helling waar dat Jens stil stond .
Hij moedigde mij aan en ik zei dat hij moets meekomen .
Ik zag dat de kloof tussen Jens en mij alsmaar groter werd en ben ik blijven rijden zodat hij niet meer kon terugkomen .
Zo kwamen wij allemaal als enkelingen aan de bevoorrading.
We hebben daar een heel tijdeje staan wachten op Serge maar die kwam maar niet opdagen en besloten we te vertrekken .
Robert , Kris en Tom waren al vertrokken en hadden toch al een paar honderd meter voorsprong en wist ik dat het heel moeilijk ging zijn om die kloof nog te dichten omdat er al een serieuse helling aan kwam .
Andy had ondertussen gekozen voor de 20 km en moest ik alleen op zoek gaan naar de koplopers.
Zo reed ik langs de autosnelweg en zag ik Kris en Robert al aan de andere kant terugrijden maar Tom hing ook al niet meer aan het treintje .
Tussen mij en Tom hing ook nog Jens en dat was de eerste die ik zou bijhalen en dankzij Jens zijn we bij Tom geraakt maar op het moment dat we aansloten gaf Tom volle gas en weer moest ik hem laten gaan .
Ik had het gevoel dat Tom vandaag te pakken was en ben ik blijven jagen en aan het golfterrein ben ik in zijn spoor gekomen .
Hier kregen we dan ook een technisch stukje aangeboden en dit was in mijn voordeel . Alleen Tom reed voor mij en daar kon ik dan niet van profiteren mar ik wist dat we het Koet nog kregen en ik ging dan wachten om daar het verschil te kunnen maken met Tom dan want Kris en Robert waren aan het strijden om de eerste plaats .
Maar zover is nooit kunnen komen want Tom vond het plezanter om tegen ne boom te rijden dan mij voorbij te laten . Met ne doodsmak vlamde hij tegen de boom om dan op zijne rug te belanden . Hij kloeg direkt van hoofdpijn en besloot ik om de strijd te staken om zo via ne kortere weg naar de aankomst te rijden .
Ge weet natuurlijk nooit of er iets aan de hand is .
Aangekomen aan de sporthal kwam ook Kris als eerste aan . Hij had Robert gelost in het Koet en die is niet meer teruggekomen .
Zo waren we moe maar tevreden naar huis gereden om dan te genieten van een heerlijk kerstmaaltijd bij de familie .
Gegevens : 66,950 km -- 20,83 km/h -- 3h15min56sec

Ik ga proberen om een kort verslagje te schrijven van de tt die ik onlangs nog gereden heb met de mannen van de club .
Ik begin met deze van Zonhoven voor zover ik er nog iets van weet . Als ik het goed heb dan waren Serge , Kris , Tom , Robert , Eric en ik daar aanwezig .
Eric deed de kleine toer en de splitsing was al vrij vlug dus kan ik er niet veel over zeggen omdat we hem niet hebben terug gezien .
Wij namen na de splitsing de grote toer maar zagen dat Tom niet meer bij ons was en omdat het gat al zo groot was , besloten we hem op te wachten want je weet nooit wat er gebeurt is . Nu blijkt dat hij zonder voorste rem moest rijden en dat maakt het niet gemakkelijk in de afdalingen .
Ik moest passen bij een versnelling van Robert en Kris ging vlot mee .
Serge daarentegen was al doorgereden en normaal zouden we die wel inhalen .
Maar toen ik aan de bevoorrading aankwam , stond Serge daar al en hij had blijkbaar ergens verkeerd gereden . Hij had 14 km op de teller terwijl wij er 23 hadden .
Omdat mijn conditie toch nog niet goed was , besloot ik om hier de 31 km te doen en Tom ging deze afstand ook doen vanwege zijn mankement aan de fiets . Kris ging ook mee want zijn jeneverkes zaten hem een beetje dwars van de avond tevoren .
In één van de hellingen schoot Tom als ne speer langs mij door om dan ook langs Kris en Robert door te vliegen . Die had blijkbaar iets anders gedronken dan ons aan de bevoorrading .
Hij reed zelfs zo snel dat ik niet had gezien dat hij de juiste splitsing had genomen .
Ik zag wel dat Kris samen met Robert de grote toer was opgereden en toen op de splitsing kwam zag ik nog ne schicht van Tom en wist ik dat hij toch de 31 had genomen .
Serge reed ook de grote toer op en ik heb de mannen niet meer terugzien .
Tom daarentegen stond met ne grote smile aan de finish toen ik daar aankwam . Hij vertelde dat het zijn bedoeling was om voor mij aan te komen maar ik zei tegen hem dat hij dat ook zo kon zonder die tussensprint .
Al bij al was ik toch blij dat ik maar de 31 had genomen want ik zat er wel lichtjes door .
Gegevens van de dag : 31,570 km -- 18,79 km/h -- 1h42min44sec.

Om aan dit verslag te beginnen , moest ik nog eerst nog op zoek gaan naar een paar namen want iemand vernoemen als " de moeder van " is niet zo gemakkelijk om te lezen . Ik heb hier beroep moeten doen op een paar sms'jes naar Andy toe die me eerst niet al te serieus nam . Maar ne een tijdje ben ik het toch te weten gekomen .
Vandaag was het de eerste keer sinds een maand dat ik terug op de fiets zat . Ik moest want vandaag stond er na de rit ne hoop pannekoeken klaar voor ons bij Andy . Dit motiveerde mij om de draad terug op te pikken .
Vandaag was het MTB'en in Koersel en omdat het niet ver van huis is , besloot ik om met de fiets te gaan .
We hadden afgesproken in de kantine om 9h en iedereen ( Andy , Tom , Robert , Kris , Eric en Eddy ) was redelijk op tijd . Alleen Hans en Serge ontbraken op het appel .
Gezamelijk vertrokken we op pad en ik had tegen de rest al gezegd dat ik de kleine toer ( 20 km ) vandaag ging doen omdat ik nog naar huis moest gaan om me te wassen want ik kon toch niet vuil bij de mensen aankomen .
We reden tegen een rustig tempo de eerste km's gezamelijk totdat Kris moest stoppen om een mankement aan zijne fiets moest verhelpen .
Op dat moment versnelde ik , omdat ik toch niet de grote toer reed , om zo de rest in een zetel te brengen naar de bevoorrading .
Ik hield dit enige tijd vol en op de asfalt liet ik de kop over aan de anderen maar die reden dan weer ne tand of 2 trager waardoor Kris terug kon aanpikken net voor de splitsing .
Robert , Tom en Kris namen de 40 en Eric , Eddy ( ondertussen al op achterstand ) , Andy ( tot mijn verbazing ) en ik kozen voor de 20 .
Dus van onze mannen in topvorm kan ik niet veel mer schrijven in dit verslag omdat ik die niet meer heb gezien .
Het vervolg naar de bevoorrading is heel rap geschreven .
We ( Eric , Andy en ik ) zijn constant samen gebleven tot aan de bevoorrading . Het enigste dat ik kan zeggen , is dat de twee snotbellen altijd in mijn wiel hebben gehangen . Na een paar minuten kwam ook Eddy hijgend aangereden en hebben we samen genoten van een beetje rust .
Omdat het vertrek al direkt ne heuvel was , hebben we Eddy raad gegeven over welke versnelling hij moest nemen om boven te geraken . Hij zei dat het hem niet zou lukken dus hielden we hem eerst in het oog om te zien of hij boven geraakte . En met veel inzet haalde hij toch de top zonder afstappen .
Nu was het de beurt aan ons en Eric schoot als een pijl naar boven en Andy wou ook voor mijk boven zijn maar halverwege sneed ik hem de pas af en Eric deed dit ook nog eens net voor de afdaling .
Op het onverhard fietspad kwamen we bij Eddy aan en die probeerde het spatbord van Andy te pakken wat hem net niet lukte . Ik hield mijn hand al gereed om hem van mijn zadel af te slaan maar Eric had prijs . Die had een last extra voor een tiental meters .
Nu liet ik de kop over aan Andy en dat ging vlot tot net voor een zwaardere strook ik langs hem door glipte en ik vol door ging ( allee voor zover het ging ).
Op het einde moesten we keren en zo zag ik bij het terugrijden dat ik een kloof had geslagen en die heb ik ondanks 2 keer verkeerd te rijden toch kunnen uitdiepen .
Zo kwam ik na 24 km aan op de parking en binnen de 5 minuten waren de mannen die de 20 gedaan hadden allemaal binnen .
Hier moest ik snel terug vertrekken want de pannekoeken stonden te wachten op ons bij Andy .
Om 12h was ik dan bij Andy en werd ik vriendelijk ontvangen door Marijke , Patrick , Tessa en Tatjana . Ze hadden er veel werk in gestoken om ons te verwennen .
Na een minuut of 10 kwam de rest aanschuiven aan tafel .
We kregen warme choco en bij de pannekoeken was een keus in overvloed . Bruine suiker , poedersuiker , siroop , ijs en zelfs een paar pannekoeken met appel.
En ze waren HEERLIJK . We aten ons buikje goe vol en op het laatste hebben we de ijs nog verdeeld .
Patrick kwam nog met verschillende soorten jenever om als afsluiter . Voor mij ne cola omdat ik gene alcohol drink en ik dacht dart ook Eric en Eddy dit genomen hebben .
Na wat nagepraat te hebben , zijn we dan rond 14h terug naar huis vertrtokken .
Wij willen langs deze weg Marijke heel hard bedanken voor het werk en de moeite die ze er in gestoken heeft . Hopelijk mogen we dit nog eens overdoen .

Dit verslag zal zolang niet zijn de al de vorige verslagen omdat er in feite weinig gebeurt is tijdens het eerste gedeelte van de TT .
We hadden om 8h15 afgesproken aan de brug in Beringen om van daar uit samen naar Neeroeteren te rijden .
Ik was Tom gaan halen en bij Robert zaten Kris en Serge . Al de anderen hadden andere verplichtingen .
Aan gekomen in Neeroeteren op de Kiezelgroeven ( trainingsparcours van Stefan Everts ) was het lichtjes aan het regenen en mijne goesting begon al stillekes weg te ebben maar eer dat we waren ingeschreven was de regen al verdwenen en konden we starten aan de tocht .
Het begon heel rustig met veldwegen en een licht heuvelachtig parcours terwijl we vorig jaar direkt getrakteerd werden met enkele klimpartijen .
Het werd al snel duidelijk dat we niet hetzelfde trajekt gingen krijgen en de snelheid werd steeds meer de hoogte ingejaagd .
Voor Serge ging het opgegeven moment blijkbaar nog niet snel genoeg en hij had dan ook een klein gaatje geslagen dat ik na enkele 100den meters weer dichtreed met de rest in mijn spoor .
Zo kwam er na 9 km dan toch eindelijk een klimmetje en Kris forceerde hier de boel .
Ik kon dit Tempo niet aan en Robert dichtte het gat op Kris en samen met hun tweeen gingen ze ervandoor .
Serge en Tom moesten ook lossen en kwamen samen boven .
Van Kris en Robert was er niet veel meer van te zien en ik had net een slecht moment want ik dacht dat Serge en Tom het gat nog dichtrijden op mij .
Zo reed ik solo tussen twee duo's in waarvan ik het duo niet kon bijbenen en het andere duo het gat niet kon dichten op mij .
Er was eigenlijk in het eerste deel heel weinig te beleven want Neeroeteren heeft meer in zijn Mars dan Veldwegen alleen .
De vijf laatste km's voor bevoorrading was nog de moeite door de klimmetjes en spektaculaire afdalingen .
Er was zelfs echt spektakel op één van e zanderige afdalingen waardat Tom voor de ogen van Serge tot tweemaal toe de grond kuste op een afstand van 20 meter .
Na 30 km kwam er dan eindelijk de bevoorrading want ik dacht dat ik verkeerd gereden was omdat deze zo ver lag .
Hier zat Ben Berden met vriendin en Kris was al in zijn nopjes door haar nopjes :-)
Na de bevoorrading stond er al dadelijk een bord dat ons er op wees dat we nog maar 10 km voor de boeg hadden .
We kregen een stukje veldweg en draaiden daarna linksaf de asfalt op .
Hier kreeg Serge plotseling vleugels en Tom ging er als een raket achteraan .
Kris en ik keken elkaar aan met het gedacht van laat de gekken maar rijden .
We zouden ze laten strijden voor de overwinning maar Robert kon het niet laten en reed het gat in één ruk dicht terwijl dat Kris en ik rustig onze weg vervolgden .
Langs het kanaal zagen we dat de drie musketiers een groot gat hadden geslagen en we vonen het tijd om hier eens iets aan te doen .
Tegen hoge snelheid raasden we langs het kanaal waar ik het kopwerk deed en zagen in de verte dat Serge de rol had moeten lossen .
In het volgend stuk vals plat hadden we hem te pakken en zagen we dat Tom ook niet ver af meer was . Robert was ondertussen al gaan vliegen .
Net dat we bij Tom kwamen , vertrok die weer als een speer en had ik heel wat moeite om hem te volgen .
Kris probeerde nog om hem net voor de top te pakken maar kon er net niet tussen .
Ik zag het plaatje van de aankomst en kroop nog net in het gaatje om als tweede achter Robert te eindigen .
Die 10 km die ons beloofd waren , kwamen uit op 7 km en was in feite één lange spurt .
Ik had eerlijk gezegd veel meer verwacht van dit parcours maar waarschijnlijk ziet de organisator liever het geld dan een mooi parcours .
Het is dan ook normaal dat hier niet veel volk is komen opdagen .
Het weer viel dan toch nog albij al mee en de douches maakten veel goed .
De gegevens nog : 37,360 km -- 1h34min24 -- 23,84 km/h

Zoals de titel het al verteld , was het de comeback van onze clubgenoot Hans .
We hadden om 9h afgesproken aan het inschrijvingslokaal aan het voetbalplein Warande Sport .
Tom , Andy en ne kameraad van Andy arriveerden bij mijn thuis rond 8h30 om dan samen naar daar rijden. Robert en Hans reden rechtstreeks van Paal naar Ham . De afwezigen voor vandaag waren Kris , Serge , Eric en Eddy .
Na ons ingeschreven te hebben , vertrokken we gezamelijk op pad . Ik wist niet hoe de conditie van mij en de anderen zou zijn .
Van Robert wist ik dat die uitstekend is en van Andy en Tom was het raden omdat die toch nog vrij veel aan het fietsen zijn . Andy vooral na zijn zware operatie aan zijn been afgelopen jaar . Van Hans daarentegen verwachtte ik niet veel omdat hij van januari al geen TT meer gereden had .
Het begin was van de tocht ging vooral over veldwegen en lange stukken op en af , niet bergop of bergaf , maar gewoon rechtdoor draaien en terug .
Ik reed hier een groot gedeelte op kop maar door een foutje in een bocht vol keien moest ik die plaats laten aan Hans die er een stevig tempo op nahield .
Iedereen volgde gezwind het tempo en Robert hield alles van achteren uit in het oog .
Na ne km of 11 begon het tempo voor Andy door te wegen en moest hij samen met zijne kameraad de rol lossen . Tom volgde nog steeds in ons spoor en Hans bleef maar het tempo onderhouden .
Stilaan begon het parcours wat heuvelachtiger te worden en moest Tom er ook af .
Zo begonnen wij ( Robert Hans en ik ) aan het laatste stuk voor de bevooorrading . Op een gegeven moment was de bepijling zo slecht dat ik een bocht gedeeltelijk miste en Hans en Robert zo een stukje van me wegreden .
Op karakter kon ik terug aansluiten bij de twee koplopers en net op dat moment stak Robert Hans voorbij en stak nog een tandje bij .
Vanop het fietspad zagen we de bevoorrading al liggen en stond er ons nog een klein heuveltje te wachten . Doordat ik aan binnenkant reed , kon ik zo in het spoor van Robert komen om aan de bevoorrading uit te komen .
Nu was het wachten op de rest en Tom zou normaal als eerste achter ons arriveren maar niets was minder waar .
Andy en zijne maat kwamen opeens voor Tom aan en toen hadden we al het vermoeden dat hij verkeerd was gereden .
We hebben ongeveer een half uur gewacht maar van Tom was er geen spoor te bekennen en zijn we vertrokken voor het tweede gedeelte .
Hier stond ons de kepkesberg te wachten en nog andere Hamse heuveltjes .
Achter de brug van de snelweg moesten rechts de berg op en was het gedaan met de pret . Hier begon het echte werk .
Op het eerste stukje moesten we al afstappen door de vele boomwortels die uitstaken . Halverwege konden we dan terug opstappen en eenmaal boven was er al een eerste schifting .
Andy en onze gastrijder moesten er al af en waren op achtervolgen aangewezen .
Zo konden Robert , Hans en ik naar het volgende hoogteverschil overwinnen .
We kwamen in een soort geul die we omhoog moesten rijden en daar stak ik een tandje bij om zo nog een schifting te veroorzaken . Nu volgde nog alleen Robert in mijn spoor en Hans moest na een foutje en kleine valpartij een gaatje laten .
Ik wist dat ik dit tempo niet kon aanhouden en op een heuveltje waar we moesten we moesten afstappen , heb ik Robert wijselijk laten voorgaan om te recuperen maar toch voldoende snelheid te houden om Hans niet te laten terugkomen .
Terug op het fietspad aangekomen zag ik dat Robert al een ruime voorsprong had en omdat we een lusje maakten , zag ik dat tussen mij en Hans ook een serieus gat was .
Zo reden we dan als enkelingen verder tot aan het einde van de tocht .
Hier stond Robert ( al reeds 4 minuten binnen ) een praatje te slaan met onze verloren zoon Tom .
Tom was op dezelfde plaats als waardat wij bijna verkeerd gereden waren rechtdoor gereden en had 32 km op zijne teller staan en geen bevoorrading gehad .
Onze "comingback" Hans kwam , tot mijn verbazing , maar een minuutje achter mij binnen en mag spreken van een geslaagde comeback . Proficiat Hans . Hier hebben we het laatste nog nie van gehoord .
Op Andy was het nog een tiental minuten wachten en zijne kameraad kwam nog iets later .
We hebben weer een schitterende dag beleefd met tal van verrassingen en natuurlijk ook met het droge weer .Nu nog de gegevens : 52,720 km -- 2h24min21sec -- 22,11 km/h

Zoals in mijn vorige bericht stond vermeld , stond er vandaag een verkenning van onze TT op het programma .
De aanwezigen waren : Andy , Tom , Serge , Robert en ikzelf .
De afwezigen : Hans ( werk ) , Kris ( moest rusten voor match op maandag ) , Eric en Eddy ( moetsen gaan rallycross rijden )
Andy ,Tom en ik hadden om 8h15 afgesproken aan de brug in Beringen om zo samen naar Robert te rijden waar ook Serge naartoe kwam .
Rond de klok van 9 vertrokken we gezamelijk dan op pad om de eerste verkenningstocht te beginnen .
De Klitsberg stond voor een stukje als eerste op het menu en het eerste obstakel lag al na enkele meters in onze weg . Deze boom zullen we moeten verwijderen tenzij 't Ventieltje dit doet in november .
Eenmaal de klitsberg afgereden ,kwamen aan de Paalse Plas om zo vervolgens langs de industrieweg te rijden waar ik wijselijk iedereen liet voorgaan om zo de pad proper van netels en doornen voor mij te maken .
Aan het fietspad bij Containers Corvers is er ook nog redlijk wat werk omdat het padje ernaast redelijk dichtgegroeid is .
Het stukje langs het kanaal is het betonnen plaatje weggenomen om in het bosje te kunnen . Waarschijnlijk door de eigenaar weggehaald . Hier moeten we nog iets terugleggen maar dan pas op de dag van de TT .
Voor de rest tot aan de bevorrading is alles perfect .
Na de bevoorrading hebben dan ook het nieuwe stukje verkend ( op aanvraag van Hans ) dat ons aan het begin van het veld brengt naar de oversteek in het maïsveld .
Hier was natuurlijk de maïs nog niet afgedaan wat het nog moeilijker maakte om erdoor te kunnen .
Na het maïsveld is alles perfect berijdbaar tot en met de Klitsberg .
Zo rond de klok van 12 kwamen we met zij allen terug op de vertrekplaats met als vaststelling dat het parcours 2 km korter is dan vorig jaar .
Nu moeten we proberen om ergens die 2 km terug inlassen in het parcours .
De volgende verkenning zal waarschijnlijk doorgaan op 1 oktober so be there

Zoals de titel het al zegt , ga ik na een lange inactiviteit terug de draad opnemen van mijn geliefde hobby .
Ik heb op 20 augustus 2006 wel voor de tiende maal deelgenomen aan de marathon 100 km in Opoeteren maar ben niet verder geraakt dan 54 km .
Het was toen 35 dagen geleden dat ik nog ne meter had gefietst en dan moet ik er geen tekeningske bijmaken hoe dat die 54 km zijn verlopen .
Ik was thans goed op dreef door verschillende weken met de koersfiets boven de 150 km te gaan met een uitschieter van 217 km naar zee .
Zo zie je maar dat je moet blijven trainen om toch zeker een basisconditie te behouden .
Zondag ga ik dan terug de fiets op om onze TT op 28 januari 2007 ne eerste keer te verkennen .
Ik doe dit omdat het tempo dan een heel stuk lager ligt dan op een normale TT . Hier moeten we op elkaar wachten zodat niemand verloren rijdt . Weeral in mijn voordeel .
Volgende week begint dan weer het echte TT-gebeuren in Ham . Zeer zwaar als je niet veel conditie hebt zoals ik .
Dus met veel moed aan een nieuwe fietsperiode beginnen .
Groetjes en tot schrijfs

Na een lange MTB-inactiviteit van een dikke maand door rugproblemen , ben ik stilletjes terug op de MTB gekropen .
De rest van de club zijn wel nog blijven rijden nl. Ronde van Vlaanderen met heel veel modder , Okselaar , Deurne-Diest en nog wa plekken .
Maar nu was er mijne comeback en ze hebben het geweten .
Met 5 man ( Robert , Kris , Eric , Serge en ikzelf ) zakten we af naar Sint Truiden om er de bloesemrit te gaan rijden . Hier stond er dan ook 70 km op het menu .
Eindelijk waren de weergoden nog eens gunstig gezind zodat we onder een stralend zonnetje aan de toicht konden beginnen .
Voor mezelf zou het test worden voor mijn onderrug en ik besloot dan ook om het rustig aan te doen want het is hier redelijk heuvelachtig .
We begonnen met een rustig tempootje zodat niet de hele groep direkt uiteen getrokken werd en zo samen nog een beetje konden babbelen .
Maar na een paar heuveltjes was Serge al het eerste slachtoffer dat moest afhaken .
Zo kwamen aan een klein lusje waar Kris al een kleine voorsprong had en niemand reageerde hier op want er kwam een stevig klimmetje in een grasveld .
Kris had toen al een vijftal meter en ik begon als eerste van de achtervolgers aan dit klimmetje en ik dacht dat Robert en Eric mij hier gingen voorbijrijden maar ze volgden gewoon in mijn spoor .
In de smalle afdaling die hierop volgde , kwamen we terug op het einde van het lusje op een kasseistrook waar Eric en Robert mij voorbijstaken om op zoek te gaan naar Kris .
Voor mezelf was het het beste om eigen tempo te rijden en vooral mij niet te forceren om mijne rug te sparen .
Zo ging het op en af door de velden met heel weinig bloesem en zag ik de nu 3 koplopers verder weg rijden .
Zo zag ik na een 19 tal km's dat Eric het moeilijk kreeg en na 23 km had ik hem te pakken en dacht ik dat hij in mijn wiel ging volgen maar door wat last in zijn onderrug had hij het gevoel dat zijn benen niet meer wilden meewerken .
De eerste bevoorrading bevond zich op 24 km en na 7 minuten was Serge ook weer bij de groep .
Na de pitstop vertrokken we weer op pad en Serge zou 100 meter koptrekken en dan ons laten voorbijgaan . Maar die 100 meter waren wel ne km of 5 .
Het bleef maar op en af gaan en Eric moest nu samen met mij de twee beste laten gaan .
Lang duurde het niet of Eric moest ook mij laten gaan .
Onderweg gebeurde er wel niet veel of toch niet waar ik weet van heb .
Zo was er een superafdaling en dan weer een stevige klim naar het dak van de tocht . Dit was zo op een 125 meter hoogte .
Zo bracht de daarop volgende afdaling ons op een 43 tal km bij de volgende bevoorrading waar we weer genoten van een uitgebreide bevoorrading . Hier was Eric me voor omdat hij een stuk had afgesneden .
Ook hier wachtte we totdat iedereen weer samen was .
Serge was er zonder ons weten stillekes vertrokken en zo gingen we op zoek naar de foefelaar .
Al direkt moesten Eric en ik de 2 supermannen laten gaan .
Ik kon nog terugaansluiten en na een vijftal km kwamen we onze Serge tegen en weer moest ik op een klimmetje Kris en Robert laten .
Steeds had ik de koplopers in zicht en na tijdje begon ik terrein goed te maken .
Ik had ook al gezien dat Robert al een paar keer naar zijn rechterbil greep en dat wees uit op een opkomende kramp . Wat me ook opviel was dat Kris , onze berggeit , ook nooit van Robert wegreed .
Mijn benen voelden , ondanks dat de mindere training , nog steeds goed aan .
Ik kwam beetje bij beetje terug .
Op een gegeven moment kwam er mij ne tandem voorbijgesneld en heb ik mijn wagonnetje aangepikt om het gat te dichten op de koplopers .
Net voordat we de aansluiting gingen maken , moesten we een smal steegske inrijden met een scherpe s-bocht . Hier kwam de tandem vast te zitten en reden de mannen weer stillekes weg .
Toch wou ik het gat dichten en op de weg ben ik in één stuk naar ze toe gereden waarop Kris aan mij vroeg vanwaar dat ik kwam .
Onze tandemboy & -girl kwam ons weer voorbij en ik pikte weer mijn wagonnetje aan voor zover ik kon .
Ik dacht dat Kris en Robert het hunne ook zou aanhangen maar niets was minder waar .
Dit gaf mij de kracht om zolang mogelijk in het spoor te blijven en al heel vlug had ik een voorsprong van een honderdtal meter . Dit dankzij de 40 km/h die we reden .
Ik zag het bordje van 1 km en kon mijn ogen niet geloven . Achter mij waren de anderen in de verste verte niet te bespeuren en reed ik naar de overwinning toe .
Dit ik had in mijn stoutste dromen nooit durven dromen . Van ne comeback gesproken .
Kris kwam als tweede aan en Robert als derde . Eric volgde als vierde maar had bij de laatste splitsing de 45 km maar kwam toch stillekes bedrogen uit want da was maar 500 m korter . Serge daarentegen kwam vlak na Eric binnen en had hem bijna te pakken voordat Eric de splitsing nam .
Hier moet ik uit concluderen dat Serge als vierde moest eindigen .
Na een bewogen TT trakteerde Robert ons nog op ne goeie cola voor zijn 52ste verjaardag .
Het was een prachtige dag vandaag en voor mij was het een zeer geslaagde TT en mijne rug deed soms een beetje ambetant maar nooit echt pijn . Qua conditie op lange afstand heb ik mijn eigen overtroffen door als eerste aan te komen .
Dit geeft mij weer zin om wat meer te trainen en de mannen dikwijlser te verslaan . Maar iedere TT is anders en we zullen zien wat de volgende geeft .
Ik ga er nu niet van wakker liggen als ik de volgende keer niet als eerste aankom want deze overwinning kan toeval zijn .
Nu de gegevens : 69,020 km -- 2h59min21sec -- 23,19 km/h

Vandaag moesten we hier rijden want de stempelkaarten van VFT moesten worden afgegeven .
Kris , Tom en ik haden afgesproken aan de brug in Beringen om half negen en Eric kwam met de auto .
We reden langs Eversel om zo via het fietspad naar de inschrijvingen te gaan maar 2 km voordat we daar waren , reed Kris lek en moesten we de band vervangen .
Ik liet Kris dit zelf doen met de nodige tips want als je dit niet dikwijls doet , is het voor sommige een hele klus .
Nu hadden we toch een beetje gesukkeld met ons CO2-patroon op een dun ventiel . Een beetje lucht verloren maar we konden toch weer vertrekken en dan aan de inschrijving de band verder oppompen .
Eric zat ondertussen al een half uur op ons te wachten en dacht dat we niet meer zouden komen .
Hij had een pomp bij maar de band werd alsmaar platter dan harder .
Mijn goesting begon al stilletjes op te geraken , ook al omdat ik zag hoe dat de mannen eruit zagen die al terug van deTT kwamen .
Vies , vuil en vettig en daarom had dan ook goesting om te gaan trainen op de Pits in Zolder maar Kris die eindelijk zijne band had opgepompt wou toch de kleine toer gaan rijden .
Rond 10h15 zijn we dan toch maar met zijn vieren vertrokken . Het zou een rustig ritje gaan worden en direkt in het begin hadden we modder maar vanaf dan viel het mee .
We bleven samen tot aan de bevoorrading zonder echte versnellingen .
Na de bevoorrading reden we nog gezamelijk over de dreef in Vogelsanckt maar na Bovy begon Eric sneller te rijden en achter Terlamen kon Kris hem net voorbijstekenop een tecnisch singletrack en versnelde dan ook .
Ik moest in Eric zijn spoor volgen want voorbijsteken ging niet en Kris nam een tiental meter .
Op de weg heb ik het gat gedicht op Kris en Eric kon iets verder weer aansluiten .
Ik had samen met Kris afgesproken om op het laatste stukje voluit te gaan maar we moesten zorgen dat we op kop zaten . Zogezegd , zo gedaan .
We reden de volle bak en Eric moest lossen en het gat was geslagen .
Kris kwam als eerste aan en ik volgde op ne seconde of tien en Eric op een klein minuutje .
Tom was iets later ook gearriveerd en zo konden we met zijn drieën weer richting naar huis .
Aan de kerk in Beringen hebben we nog een tijdje staan babbelen en toen zag Kris dat Tom ne platte achterband had . Maar goed dat Tom vlakbij woonde .
We namen afscheid van elkaar en konden toch weer terugblikken op een aangename voormiddag .
De gegevens : 49,780 km -- 2h21min29sec -- 21,57 km/h.